ลำพันฯ (โคลงขับไม้ฯ)
อรุณ แจงแสงโพ้น ทั่วหล้า แล้วนา
สดับ ลมแผ่วหน๋า แดนได้
พฤกษา ล้อมภูธา ชมชื่น สมแล
ฤานวล อ้างจางเร้า โถ๋เจ้า เลือนลาง.
เท่านั้นฯ (โคลงรัสสปักข์)
หมุ่ชนล้วนมากมี หลากหลาย
สูงต่ำต่างแยบคาย เห็นได้
มิอาจหยัดเดียวดาย เด่นผู้
สุดสิ้นสูญแล้ววาย แห่งห้วงกฎเกณฑ์
|
โคลงขับไม้
| ๐ ๐ ๐ ๐ โท | ๐ x (๐ ๐) | |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x | ๐ โท | |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x | ๐ ๐ (๐ ๐) | |
| ๐ ๐ ๐ ๐ โท | ๐ โท ๐ ๐ |
โคลงรัสสปักข์
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ | ๐ x | |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x | ๐ ๐ | |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x | ๐ ๐ | |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x | ๐ ๐ ๐ ๐ |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
♣กรุณา โพลต์ด้วยความสุภาพฯ ~('_^)/♣