ตัวตน ตนตัว(บทกวี)


เสียงคร่ำคำรณวาลผสานลมโหมกระหน่ำ  ถาโถมโลมโจมซ้ำสรรพสิ่งมลายสูญฯ

@ ตัวตน ตนตัว(บทกวี) @

เสียงคร่ำคำรณวาล  ผสานลมโหมกระหน่ำ
ถาโถมโลมโจมซ้ำ  สรรพสิ่งมลายสูญ
ดั่งซาตานหาญลึก  พจญศึกล้ำเพิ่มพูน
เสแสร้งแกล้งอาดูน   เร้นจิตรเxี่ยมกระหายชน

โอ้อวดด้วยยศถือ  สะพือสะพลั่งปลอมปน
อำนาจบารมีจน   ใช่แก่นแท้ที่จีรัง
กองสุ่มกลุ่งกองฟอน  หากไร้อาทรคงพัง
ด้วยขาดเกลียวพลัง  ไม้มั่นลงตรงแกนกลาง

เปรยเปรียบสัญญาณ  สื่อกล่าวสารพอเค้าราง
เตือนเถื่อนใช่ถากถาง  หวังเพียงคืนคุณค่าคน
ใดใดล้วนสำคัญหมาย  อาจสลายหายคงทน
ต้องเหลือไว้ให้ชื่นตน  ดุจดังสม คมความดี....

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

♣กรุณา โพลต์ด้วยความสุภาพฯ ~('_^)/♣