ธรรมชาติคือทุกสิ่ง(บทกวี)

ตะวันคล้อยลอยลับจับขอบฟ้า  เหล่านกกาพาร่อนจรถิ่นษาฯ

"ธรรมชาติคือทุกสิ่ง"

ตะวันคล้อย  ลอยลับ  จับขอบฟ้า
เหล่านกกา  พาร่อน  จรถิ่นษา
โอนยอดไม้  ทิวซ้อน  อ้อนสู่ธา
ทั้งนภา  ชมชื่น  เริ่มดื่นดาว...

ครั้นสงัด   หรีดหริ่ง   พริ้งบรรงเลง
ด้วยนวนเพลง  สานแห่ง  แหล่งสกาว
จรรโลงกล่อม   ความขม  บ่มเรื่องคาว
ให้ลืมราว   หนาวร้อน   อ่อนได้เออ...