ตอนก่อนเก่าเขาทันได้ใส่หัวโขน เอื้อนละโลนโหนเราหยอกเว้าวา ฯ
มองคนผิดเอง(บทกวี)ตอนก่อนเก่า เขาทันได้ ใส่หัวโขน
เอื้อนละโลน โหนเรา หยอกเว้าวาฯ
เรียกพี่พ้อง น้องภักฯ รักบูชา
เชื้อคบหา มาสนิท นิมิตดี
ล่วงเวลา สั่นได้ หัวใส่โขน
สำนึกโดน หาไซ้ ใจใฝ่ศรี
ลืมพี่น้อง ผองผ่า ละวาที
พลูวจี หนี่คำนพ เคารพเคย
โอ้ว่าโถ้ โสหน๋อ ย่อมนุษย์
ถึงที่สุด ผุดกิ่ง เลิศหยิ่งเผย
วาดยศเบ่ง เก่งกล้า หยั๋นว่าเชย
คนเจ้าเอ๋ย เผยไส้ ในโสมม
มองให้รู้ ดูที่หน้า ไซ้หาใช่
มองให้ใกล้ ได้ที่ทำ สู้นำสม
มองให้รู้ ดูที่ใจ ธรรมใฝ่ชม
จึงว่าคม มองเห็นค่า คือว่าฅนฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
♣กรุณา โพลต์ด้วยความสุภาพฯ ~('_^)/♣